VKM BERICHTEN‎ > ‎

4. verhalen - fotos van en over leden

New Imperial 1917



Eerst even de geschiedenis:

Imperial was een Engelse Rijwielfabriek van Norman Downs die op de Stanley Show in Londen van 1901 de eerste motorfiets presenteerde die volledig uit Britse onderdelen was opgebouwd. Dit 500CC Imperial-model, waarvoor Downs zes 500CC-blokken had gekocht, werd echter geen succes. In 1910 probeerde men het opnieuw met het merk New Imperial dat tot midden jaren twintig 246CC tot 996CC Precision en JAP-motoren inbouwde. Vanaf 1926 werden in eigen beheer kopklepmotorblokken van 146, 248, 346 en 496CC gebouwd. Vanaf 1931 werden blokmotoren gebouwd (o.a. de Unit Minor 150 en de Unit Super 250) en vanaf 1938 hadden machines achtervering. 

Jack Sangster, die al eigenaar van Ariël en Triumph was, kocht het merk New Imperial in 1939 na het overlijden van Norman Downs, maar door de Tweede Wereldoorlog ging een geplande verplaatsing van de productie niet door en werden er geen New Imperials meer gebouwd. 

Maar nu het verhaal van deze New Imperial 1917: Deze motor was bestemd voor Nicolaas II, Tsaar van Rusland, maar is in Engeland blijven staan. Dit kwam doordat Engeland was betrokken bij de Eerste Wereldoorlog en de motor niet geëxporteerd kon worden naar Rusland. De motor op bijgaande foto’s is een New Imperial van bouwjaar 1917; model 8hp De Luxe. Motorblok is een JAP 964CC. Deze motor is nu in het bezit van een VKM-lid en heeft er dit afgelopen jaar aan vele evenementen deelgenomen. Ondertekende maakt hem weer bedrijfsklaar voor het nieuwe seizoen 1918. 




Het motorvirus van Geu Hahn

Tekstvak

Hoe kom je aan het motorvirus? Ik zat op de lagere school en de buurman, de bakker, had een Ariël. Deze motor maakte ik wekelijks schoon voor 50 cent. Toen ik zestien jaar was, wilde ik een brommer kopen. Mijn vader vroeg of ik daar wel geld voor had. Mijn antwoord was dat ik daar wel geld voor had, 25 gulden. Daar heb ik de brommer van de buurman, de schilder, voor gekocht. Dit was een Berini M21. Op mijn zeventiende kocht ik een Sarolea, maar die moest van mijn vader gelijk weer weg. Hij wilde niet dat ik met deze motor de weg op ging, maar dat deed ik wel. Met 18 jaar kocht ik een Jawa Perak en heb ik een oefenvergunning aangevraagd. De motor heb ik in de belasting en de verzekering gedaan en toen vond mijn vader het goed dat ik ging rijden. Door de jaren heen heb ik verschillende types motoren gehad. Nu heb ik een weer een Jawa Perak, hetzelfde type, en deze heb ik gerestaureerd. De meeste clubleden kennen mij van de AJS 500, deze motor heb ik al 17 jaar geleden gerestaureerd. De AJS is ook één van de motoren uit mijn jonge jaren. Dus dit is voor mij nostalgie.





Het verslag van een motorliefhebber
Deze heb ik gespot op Rhodos enkele jaren geleden, 
werd nog dagelijks gebruikt.

Tekstvak

Het begon voor mij toen mijn broer een BMW R51/2 had, ik wastoen 13 jaar.De motor stond bij ons thuis in de schuur. Johan zat in militaire dienst, ik zat uren op de motor te koppelen en te schakelen en gas te geven (droog training). Het kwaad was geschied, ik was besmet met het motorvirus. Na vier bromfietsen, met vastgelopen zuigers en gebroken krukassen, haalde ik in 1967 mijn motorrijbewijs. Mijn eerste motor was een NSU Max. Die heb ik helemaal versleuteld en verklooid. Daarna heb ik ongeveer 18 BMW's gehad met bouwjaren van 1951 tot en met 2000. Het waren 1-,2- en 3-cilinders, plus een Matchless, een Lilac met een BMW R51/3 blok, zelf ingebouwd in 1974. Er kwamen ook nog een paar Honda's voorbij plus een moderne Triumph Bonneville die ik nu al 10 jaar heb. Van de BMW's heb ik nu nog de R51/3 en een R65. In 1979 kreeg ik op mijn verjaardag de oude BMW R51/3 van vrouw en kinderen (goed hè), die was gekocht voor 200 gulden. Ik heb hem helemaal uit elkaar gehaald, ook het blok, de versnellingsbak, alles. Een paar jaar later ben ik begonnen met de wederopbouw, alles geschuurd, geplamuurd en gespoten, opnieuw in de biezen, nieuwe lagers en keerringen in het motorblok, versnellingsbak en cadan (dit gesponsord door Machinefabriek De Rollepaal, mijn toenmalige werkgever). Ook een andere krukas gekocht van Dik Toersen. Er moesten ook andere spatborden op want de originele waren weg en er moest ook nog een zweefzadel komen plus wat kleinere onderdelen. Na een jaar was de BMW klaar. Alles zelf gedaan, de kostprijs was opgelopen naar 2000 gulden. Ik heb er nu al 30 jaar mee gereden, vaak bij de V.K.M. In al die jaren ben ik er één keer mee blijven staan, dat kwam door een lekke achterband. Ik heb er ook nog een zijspan aan gehad, maar daarvoor had de BMW wat te weinig vermogen (24pk). Het zijspan zit nu aan de R65 met 50 pk en dat gaat een stuk beter. Ik hoop nog minstens 20 jaar op de BMW te kunnen rijden. Getekend, Evert Prinsen. (broertje van de voorzitter).


























Tekstvak

Piet Hoogland, ons lid nr 719, is binnenkort jarig en wordt dan 90 jaar. In de bijbel staat dat je dan de leeftijd van de zeer sterken hebt bereikt en bij Barend Barendse van de NCRV van vroeger op de radio kwam je dan in de eregalerij van de oude glorie. In ieder geval een hoge leeftijd. Piet is nog altijd actief op motorgebied en we zien hem dan ook regelmatig bij onze club. Hij weet alles over de vroegere BMW’s en probeert nog een Indian aan de praat te krijgen. Tijdens de variarit mocht Piet als oudste deelnemer de rozenkoningin en haar hofdames kussen, waarop Piet zei: “een oude bok lust nog wel een groen blaadje, maar dit is een hele krop sla”. Piet is dus ook nog zeer bij de pinken. Het duurt nog even, maar 24 juli wordt hij 90. Piet alvast gefeliciteerd. VAN DE VOORZITTER EN REDACTIE  We waren blij met de vele positieve reacties op ons clubblad nieuwe stijl. Hieronder een paar leuke suggesties van een paar clubleden, die wij natuurlijk van harte bij u willen aanbevelen!!! Wie begint? Laten we er met z'n allen een mooi blad van maken!












Tekstvak

BEZOEK BMW MOTORRAD WERK BERLIN  17 februari 2012

BEZOEK BMW MOTORRAD WERK BERLIN 17 februari 2012
Van donderdagnacht op vrijdagnacht 17 februari om 1.00 uur vertrokken vanaf Wilhelminaoord naar Freek Beenen en zijn zwager te Havelte om gezamenlijk te rijden naar Willem de Vreede in Arriën (Ommen). Na de lekkere koffie van Jeanne zijn we van daaruit met een clublid van de BMW – boxerclub in zijn busje naar Leer gereden. Daar vandaan vertrok de bus om 5.30 uur met 45 personen in­clusief 5 VKM–leden naar Berlijn. Na de nodige stops onderweg kwamen we om 11.30 uur in Berlijn aan om daar aan een toer van 1½ uur door Berlijn te beginnen. De bus voerde ons langs de bekende punten: De Berliner Dom, een stuk van de beruchte Berlijnse muur, de Brandenburger Tor, de Reichstag, het Holocaust gedenk­teken, het Berliner Bahnhof. Voor schloss Bellevue stonden we stil in de file, want daar werd net openbaar bekend gemaakt, dat de Duitse president Wulff was afgetreden. Schloss Bellevue in hartje Berlijn doet dienst als residentie van de Duitse presidenten. Om 13.30 uur kwamen we aan bij BMW Motorrad Werk Berlin-Spandau. Na een half uurtje wachten mochten we naar binnen naar de ontvangsthal waar een paar mooie motorfietsen opgesteld stonden. Na de koffie werden we in de volgende zaal bijgepraat over de geschiedenis van BMW. Hierna konden we in twee groepen aan de rondleiding beginnen, na de mededeling mobieltjes uit te zetten en fotocamera’s niet te gebruiken. BMW Motorrad Werk Berlin bouwt de 16 verschillende motoren die het BMW programma rijk is in de Werkstadt Berlin. Het bedrijf telt ca 2900 werknemers. De ontwikkeling van de motoren is in München, daar werken ook nog weer 100 mensen aan. Op naar de 1e hal waar we een stukje van de mechanische afdeling hebben gezien waar o.a. de laatste hand wordt gelegd aan de krukassen. Verreweg de meeste onderdelen worden door toeleveranciers geleverd; enkele delen worden in de BMW – werkstadt zelf gemaakt. Zo wordt de krukas van de 4- en 6 cilinders ruw aangeleverd en bij BMW zelf geslepen. De krukas wordt uit één stuk gesmeed, tesamen met de tandwielen. Deze worden er niet opgeschroefd. In de volgende hal konden we de productielijn van boxer motoren bekijken. Het viel ons op dat er nog veel met de handen gebeurt en weinig met robots. In de volgende hal komen motorblok, frame en toebehoren bij elkaar om samen te worden gesmeed tot één motor. In de laatste hal hebben we de test van de motoren gezien. Ook worden in deze hal de twee nieuwe modellen BMW – scooters in elkaar gezet. Hier kwam na een 2 uur durende rondleiding een einde aan het bezoek aan BMW Motorrad Werk Berlin – Spandau. Na dit bezoek was het tijd voor de inwendige mens. Inmiddels was het al weer donker geworden en tijd om terug naar Leer te gaan. Ongeveer halverwege was er nog een laatste koffiepauze. Om 1.30 uur, zaterdag 18 februari, waren we terug in Leer, en in omgekeerde volgorde weer naar huis. Na een reis van 1400 km was ik rond 3.00 uur weer thuis. Wat een reis om een excursie bij BMW mee te kunnen maken. Maar het was de moeite waard!
Je kunt meer over de BMW te weten komen op:
Artikel en foto's van Johan Roffelsen, 


Tekstvak

De foto's zijn opgestuurd door Freek Beenen, lid nr 923, met de volgende teksten. Van boven naar beneden: 1. De MZ foto is van een ES 150 die na lange tijd is opgevist van de zolder uit een oude schuur. Ja toen kon je nog wel eens wat opduikelen uit een oude schuur of hooizolder. Het ding stond al jaren te wachten op daglicht. 2. Deze foto is van een Montesa 242 die ik ooit uit de schuur heb mogen halen bij een schapenboer ergens  ver in de polder achter Oud-Beijerland. Hij zag er niet uit maar zal ooit mooier zijn in een tweede leven. 3. Deze foto is van een Montesa 349 (350 cc) van 1979 die in de wachtkamer zit voor een cosmetische  behandeling.


 







De scooter bestaat 65 jaar

















Tekstvak

Het fenomeen ontstond in 1946. Piaggio vliegtuigfabrikant mocht na de oorlog als Italiaans verliezer geen vliegtuigen meer bouwen en ging dus op zoek naar iets anders. Kennis op het gebied van vliegtuigbouw was aanwezig en er was in Italie geen of nauwelijks gemotoriseerd verkeer. Zeker geen persoonlijk vervoer. De scooter bracht uitkomst, gemakkelijk in het verkeer en ook bergopwaarts handelbaar vanwege de geforceerde koeling. Je zat uit de wind en met een schermpje erop bleef je droog. Vering op basis van een landingsgestel gaf comfort en zelfs de ophanging was eenzijdig met 1 schokbreker. Het geluid van het motortje deed denken aan zoemen van een wesp, dus de naam werd op zijn italiaans una vespa. Hieronder een moderne versie van het oude model. 










  
Bekkema Brothers in actie Deze foto werd opgestuurd door 
Wolter Bekkema uit Emmen, lidnr. 842






Tekstvak

M O T O R P A S S I E 

Motorpassie
 Naar aanleiding van het leuke gesprek na afloop van de geslaagde nieuwjaars receptie afgelopen VKM nieuwjaarsavond een voorzet van mijn schrijverskunst voor het VKM clubblad. Persoonlijk geef ik er de voorkeur aan om te schrijven onder de pseudoniem Frits de Bok omdat ik zo het verhaal wat kan opleuken zonder dat ik me schuldig voel over de waarheid.  
Ik zal me even voorstellen. Ik ben Frits de Bok met op het kenteken bouwjaar tussen 1941 en 1975 en dus voldoe ik aan de VKM statuten. Ook ben ik na een lange periode van weggezet te zijn begonnen aan een 2e leven evenals zovele van de motoren die wij als liefhebber en lid in het bezit hebben, koesteren en die bovenal genieten van de reacties van het publiek tijdens een rit over neerlands wegen. Het geeft me het gevoel alsof ik weer mijn eerste liefde ontmoet ( voor mij was dat Janny, de mooiste dochter van een café annex boer (tje) uit de regio). Ik zal wel altijd bijna volwassen blijven volgens m’n meiden (lees dochters). Maar ik bezit daarmee wel de kunst om met volle teugen van het leven te genieten.
Na 30 jaar nogal intensief geleefd te hebben en jubilerend met een burnout van hier tot Tokio ging het stuur op de najaar- motormarkt in Hardenberg om. Het regende s’morgens nogal maar bij aankomst op de markt raakte ik spoorslag verliefd op iets wat ooit een Triumph uit de oude Meriden fabriek moet zijn geweest. Net als ik destijds het gevoel had bij Janny van de kroegbaas kreeg ik het nu weer warm, koud en nog meer van die ongecontroleerde gevoelens en na wat loven en bieden was ik de nieuwe minnaar/eigenaar. 
Die aankoop was het gevolg van een flashback uit m'n jeugd toen ik als broekie van een jaar of 10 ’s zondag- morgens richting de rijksweg langs de Drentse Hoofdvaart van Staphorts naar het noorden (Assen of Leeuwarden) fietste om daar op de parkeerplaats van een koffiehuis te wachten op de motormannen (grasbaan en motorcrossers) die daar aanlegden en wachtten op collega-coureurs om door te rijden richting Norg, Dwingelo, Prikkedam e.d. voor de cross of richting Noordwolde, Eenrum, Joure, Heerenveen e.d. voor grasbaan races. 
Onder hen waren ook de zijspancombinaties van stuurmannen Gerard en Ton van Heugten en Frans Koning alsmede de vele solorijders die achter hun Opel Rekord, Ford of Chevrolet een bladveren aanhanger hadden met daarop beauty’s van o.m Triumph-, BSA -en Nortoncombinaties of een glimmende MetisseTriumph, een dikke 

Goldstar, Matchless of AJS hadden geknoopt en voor de grasbaan een snelle en populaire Maico, Jawa of Greeves. 
Onderdeel van de deal op de markt in Hardenberg was dat de verkoper de Triumph bij mij thuis zou afleveren en blijkbaar was ook hij gelukkig want bij thuiskomst zat hij al een uurtje of zo op mij en de andere helft van het geld te wachten. Ik trots als een aap met 7 jongen toonde de aankoop aan de huisgenoten, mij niet realiserend dat zij zich niks konden voorstellen bij een kar met daarop een paar wielen met verroeste spaken, iets van een frame wat aluminium, en 3 dozen ongeregeld spul. Terwijl ik zo overtuigend mogelijk probeerde uit te leggen hoe bijzonder en uniek de aankoop toch wel niet was. Later ben ik gaan inzien dat niet alle mensen benzine en olie in hun aderen hebben en de vette klappen uit een Norton met Dunststal pijpen, of megafoons van een BMW R 50 , 69 of een rensport(S) uitvoering herkennen als muziek uit de top 40. Sjonge wat heb ik die nacht slecht geslapen. Ik ben zeker 4 x uit bed geweest om met een omweg via de schuur waar m’n grote liefde stond/lag en hing naar het toilet te gaan. 
Als eerzaam burger bewoon ik een huisje in het dorp maar gelukkig met een dubbele garage, waarvan één is ingericht als verwarmd onderkomen voor de motoren, als werkplaats en poetsruimte. Vrij van fietsen, grasmaaier, tuinstoelen, bloempotten, lege flessen, oude kranten voor de voetbalclub en ander gespuis wat je allemaal mee krijgt bij een huisje- boompje- beestje bestaan. Omdat je niet alle vrije tijd in je hok kan doorbrengen is er een slaapkamer op de bovenverdieping ingericht als werk- en magazijn ruimte met te volle boekenplanken een oude platenspeler waarop Connie Francis, Fats Domino, Pat Boone, Everly Brothers, The Spotnicks hun muzikale kunsten ten gehore brengen naast de racegeluiden compleet met radioverslag van de wijlen Piet Nortier van o.m. TT in Assen uit de jaren 60. 
Je hoort dan het gestamp van de engelse 1- en 2 pitters in zowel de 350 als halve liter klasse van o.m Peter Williams en Gyula Marszovski (Matchless), Dan Shorey en Cris Conn op Norton naast het gehuil van de MV van Giacomo Agostini en geblèr van de Honda van Mike Hailwood. Als ik dit hoor of wat zit wat te bladeren in oude motortijdschriften- of boeken gaan m’n gedachten terug naar Janny van het cafe. Waar blijft de tijd en had ik maar zus en zo gedaan, ja dan had ik misschien wel een van de 3 DKW s, de Moto Guzzi, de zegdaagse AGS Zundapp, Horex Regina, Honda Dream, CZ en ander motoren waarmee ik ooit het leven heb gedeeld met meer respect behandeld en was ik s’morgens naast Janny wakker geworden, ja dan !!!!!!!!!!!!!!! .
Frits de Bok





Tekstvak

O U D E   S C H U R E N . 

Oude schuren.

Door mijn werk ben nogal veel onderweg en kom bij mensen en in plaatsen waarvan ik voorheen het bestaan niet eens wist.Tijdens deze (werk) bezoeken kijk ik wat rond en wordt steevast mijn aandacht getrokken door die oude schuur of het kippenhok wat op instorten staat. Niet dat ik dan drang krijg om als bouwvakker mijn diensten wil aanbieden. Nieuwsgierig naar wat er eens is ingezet met de intentie in de van later ja dan. Dat is nu juist waardoor ik zo gebiologeerd raak van ruimtes vol spinwebben, stof en de tijd en aandacht lang heeft stil gestaan. Zo zag ik onlangs in een oude schuur ergens in Friesland iets van een wiel met spaken staan waar een oude motor aan zat. Ja o die is van m’n opa geweest en werd gebruikt om de koeien uit het weiland te halen en boodschappen in het dorp te doen en nadien op de hooizolder gezet zodat je er geen last en aandacht meer voor hebt. Na wat praten en kijken werd een zaklamp gehaald en de erfenis aan een nadere inspectie onderworpen. Het bleek na het wegpoetsen van een duimdikke laag stof te gaan om “ ain MZ ES 150 mitt Vollswingen- Farhwerk und vollnaben-trommelbremsen gefertigt im jare 1962-’69 im der DDR durch Motorradwerke Zschopau. Bij het verlaten van de schuur was ik de gelukkige bezitter van opa’s erfenis in ruil voor een mooie bos bloemen en een foto als het ooit weer wat wordt met dat ding (bedankt Bonni). Bij thuiskomst in alle rust de aanwinst ontdaan van spinwebben en stof en na een clean-beurt met warmwater en groene zeep bleek het om het om een ES 150 te zijn en werd later bij de RDW voorkeuring in Zwolle duidelijk waarom opa alleen maar in het weiland en dorp rond pruttelde. Hij was vergeten de motor laten registreren en voorzien van NL kenteken, want het DDR schildje zat er nog altijd achterop. Gelukkig heeft Mztje al die tijd droog en donker gestaan en zag dus redelijk goed geconserveerd het zonlicht van 2008 na een lange rust periode van duisternis. De zuiger/cilinder vertoonde geen aluminium oxidatie en is los, de tank, banden en accu leeg en het luchtfilter vol. Dit alles overziend gaan mijn gedachten terug naar de jaren 60/70 waarin MZ op sportief gebied de nodige prestaties leverde. Zo heeft ooit de Zwitser Luigi Taveri op het merk geracet gevolgd door de eilanders (Engelsen) Mike Hailwood,(verkeers-ongelukt 1981), Bil Ivy (verongelukt in 1969 op de Sachsenring) , Allan Sheperd ,Derek Minter, Tommy Robb, Peter Williams en korte tijd in 1963 de tegenwoordige mevr. Michelle (v.h. Mike) Duff, de Oost- Duitsers Ernst Degner, Horst Fugeren, Heinz Rosner en de Italiaan Silvo Grassetti en als hekkensluiters tot half jaren 70 Gunter Bartusch (DDR) en Laszo Szabo ( Hongarije) in de periode eind 50 jaren tot half 1970 een 125, 250 of 350 cc cc MZ aan de start van een wegrace gebracht. In 2007 zag ik Hern.( Heinz) Rosner nog vrolijk zijn rondjes meedraaien op Spa-Francorchamps bij de “Bikers Classics”. op 250 cc MZ. Rosner was geheel in stijl van toen met een JapanseTrabant (Mazda busje) als motorhome, werkplaats en stalling. MZ verschijnt voor het eerst in het wereldkampioenschap wegrace in 1957 in zowel de 125 cc als 250 cc klasse met Ernst Degner en Horst Fugnur, maar door het politieke beleid van destijds in de DDR heeft men maar aan een beperkt aantal races kunnen deelnemen. In ‘ 58 komt daar verandering in als zowel Degner als Fugnur wederom in de 125 en kwartliters starten en een overwinning wordt geboekt in Zweden en Fugere het seizoen afsluit eindigt als vice wereldkampioen achter Tarquinio Provini op MV Augusta. In 59 wordt Garry Hocking in de 250 cc vice wereldkampioen, gevolgd door Degner die in 1960 3e werd in de eindrangschikking in de 125 cc klasse gevolgd door een 2e plaats in 1961 en daarna overstapt naar Suzuki en direct werelkampioen in de 50 cc werd. In 62 start men ook in de 350 cc klasse met Allan Sheperd en Derk Woodman. In ‘63 was het Mike Hailwood op een 250 MZ die op de Sachsenring de kwarliter klasse won en in ’ 64 Sheperd aan boord van een 250 die 3e werd in de eind rangschikking dat jaar. In ‘ 64 was het Heinz Rosner die tot ’69 in zowel de 125,250 als 350 cc klasse de groen/grijze kleuren van MZ verdedigt en een aantal nette resultaten weet te boeken maar helaas nooit verder is gekomen dan een 3e plek bij de kwartliters in ’68. In ’65 is Derk Woodman met een 3e plaats in de 125 de hoogst geklasseerde Mz coureur. Dan moet men wachten tot 1971 wanneer Silvio Grassetti de openingsrace in Oostenrijk wint op een kwartliter en later dat jaar ook nog de GP van Belgie op zijn konto schrijft in de zelfde klasse, als slot dat jaar nog een overwinning door Peter Williams op een 350 cc in de GP van Ulster-Noord Ierland. MZ en daarmee de coureurs die mij tot verbeelding spreken (zonder anderen te kort te doen) little Bill Ivy die aanvankelijk in 1969 wilde stoppen met racen toen het Yamaha fabrieksteam waarvan hij deel uitmaakte samen met Phil Read en Mike Duff zich terug trok uit de racerij als gevolg van een aanpassing in het FIM reglement waardoor een 4 cilinder in de kwartliterklasse niet langer werden toegestaan. In dat zelfde jaar verschijnt werd Ivy benaderd door een andere Oostblok renstal t.w. Jawa als stuurman op de 350 cc viercilinder. En met succes zal blijken door een 2e plaats in West Duitsland en Assen maar tijdens de 5e race op de Sachsenring gaat het op zaterdag voorafgaande aan de race mis door een vastloper en komt hij ten val en overlijd tijdens het vervoer naar het ziekenhuis. Het verhaal wat nooit officieel bevestigd is geworden gaat dat Ivy op het moment dat de 4 pitter vastloopt hij bezig was de helm goed vast te maken en daardoor niet snel genoeg kon reageren met als gevolg de dramatische val. Tijdens deze val komt Ivy met zijn hoofd in aanraking met een paal langs de baan en raakt daarbij zwaar gewond met de dood als gevolg. Zo heeft een tragisch ongeluk het einde gemaakt aan het leven en de succesvolle motorsport carrière van deze grote kleine coureur die van 1962 tot 1969 deel uit maakte van het GP circus, heeft geracet in 4 klasse s en is gestorven met 21 overwinningen en wereldkampioenschap in 1968 in de 125 cc. Het is de oud DDR Heinz Rosner die als een levende legende na het einde van het Mz race tijdperk half jaren 70 gevolgd faillissement en wederopstanding van het merk de grijs/groene 2 tacten uit Zschopau nog wel eens eens de sporen geeft.
Ook op gebied van betrouwbaarheidsritten (enduro ) en zesdaagsen is het merk altijd sterk geweest en de nodige overwinningen geboekt met teams waarvan later bleek dat ze werkzaam op de ontwikkeling afdeling van de fabriek of politieagent. Men name de politieagenten werden dagelijks getraind in het rijden op slechte wegen iets wat denk ik voor zich spreekt tijdens het Oostblok regime in die jaren. 
 

Frits de Bok.





Comments